Samenvatting hoofdstuk 2

Terug naar de website

Advanced search

[Ruud]

In hoofdstuk 2 wordt aandacht besteed aan de verschillende levensfasen van mensen, die gekenmerkt worden door heftige hormonale uitbarstingen en daar mee verband houdende emotionele en gedragsmatige ontsporingen. De meest bekende levensfasen op dat gebied zijn de puberteit en de overgangsperiode voor vrouwen en mannen.  Verder wordt in dit hoofdstuk ingegaan op de markante verschillen in biologische bepaaldheid van man en vrouw. De elementaire verschillen in de biologische factoren leiden tot wezenlijke verschillen die in het verleden vaak gekleineerd zijn en die onbegrip hebben veroorzaakt voor de schoonheid van die verschillen (Delfos, 2004).

[Annique]

Ik heb hoofdstuk 2 uit het boek gelezen. Ik vond het erg interessant. Het helpt me ook om beter te begrijpen hoe het komt dat veel pubers gedragsproblemen krijgen.
Wat ik wel erg jammer vond was dat het hoofdstuk erg op mannelijke hormonen was gericht. Zo stond er bijvoorbeeld wel veel informatie over de werking van testosteron, maar bijna geen informatie over oestrogeen. Ook andere uitleg van hormonen was voornamelijk op mannen gericht. Ik zou het wel fijn hebben gevonden als dit een beetje gelijk verdeeld zou zijn.

[Flowke]

Ik moet me bij Annique aansluiten. Als vrouw zijnde wil je toch ook graag weten hoe je met je hormonale uitspattingen/gebreken om kunt gaan en zo de mannen ook een beetje gerust kunt stellen dat je het (zogenaamd ) niet op hun hebt gemund! 

[Ruud]

Ja. We kennen wel het "Young male syndrom" en (nog) niet het ""Young female syndrom". Adrenaline, testosteron en vasopressine leiden vaker tot problemen doordat de krachten die los gemaakt worden vaak niet beheerst worden door .... mannen. Als je naar journaalbeelden e.d. kijkt, dan zie je dat wereld wijd, gemiddeld genomen mannen de meeste problemen veroorzaken. Mannen hebben daar bij ook nog meestal het heft !) in handen. Uit recente cijfers blijkt, dat daar verandering in begint te komen. Vrouwen halen hun achterstand in bij maatschappelijkje posities en hun aandeel bij geweldsdelicten stijgt. Tegelijk blijkt dan dat veel zelfstandige ge-emancipeerde vrouwen geen man kunnen vinden, omdat mannen liever hun dominante positie handhaven en een vrouw zoeken die daar bij past.
Omdat deel 2 vooral gericht is op individuele en maatschappelijke problemen, komen de mannen daar bij het meest in beeld. Wel komt het belang van oxytocine als vrouwelijk hormoon regelmatig op de voorgrond. Maar feitelijk heb je wel gelijk: in deel 2 komt de problematiek van mannen het meest aan bod. Wellicht besteed ik in een volgende editie meer aandacht aan vrouwen en vrouwelijke hormonen, maar ik hoop niet dat ik dat moet doen omdat er inmiddels ook een "Young female syndrom" is ontstaan....