Een oplossing voor het "young male syndrom"

Terug naar de website

Advanced search

[Ruud]

Al eeuwenlang vechten jonge mannen met elkaar op leven en dood. Op die manier verwerven zij hun positie in de groep en vechten groepen onderling om de macht over een territorium. Deze evolutionaire vechtpartijen noem je het “young male syndrom” en vindt een biologische basis in vasopressine, adrenaline en testosteron.
Hoe kan de samenleving bijdragen aan een oplossing voor het “young male syndrom”?
Een mogelijkheid zou zijn om de onvermijdelijke vechtpartij te organiseren en te voorzien van kaders. Daar zijn verschillende voorbeelden van binnen primitieve culturen, waar jaarlijks zo’n louterend ritueel werd georganiseerd, zoals bij de Papoea’s in Nieuw-Guinea. Een keer per jaar werden daar wedstrijden georganiseerd tussen twee rivaliserende stammen, waarbij er minimaal één dode moest vallen. Daarna vond de verbroedering plaats en konden de stammen weer voor een jaar met elkaar leven. Ook meer recent, in de jaren zeventig, waren er in Engeland rivaliserende groepen die hun conflict geritualiseerd uitvochten. De groepen verzamelden zich bij een lange tunnel. De ene groep aan de ene kant en de andere groep aan de andere kant. Met ijzeren staven, boksringen en kettingen gewapend liepen de groepen op elkaar toe, waarna er ongeveer in het midden van de tunnel flink werd geknuppeld. Tegenwoordig worden uitgebreid maatregelen genomen om rivaliserende clubs uit elkaar te houden. Afspraken die de vechtersbazen via internet hebben gemaakt worden gedwarsboomd door charges van de politie.
Gewoon niet ingrijpen, dan kan de opgehoopte spanning zich ontladen.
Nee?
Een andere oplossing zou zijn om alle risico factoren uit te bannen door gewoon het hele voetbal af te schaffen.
Nee?
Er kan ook een biochemische neutraliserende stof gemaakt worden die aan het eind van een wedstrijd over het stadion wordt gespoten. Oxytocine kan bijvoorbeeld al als een neusspray worden ingespoten. Waarom dan geen oxytocine nevel over het stadion gespoten na afloop van de wedstrijd? De politie gebruikt nu toch ook al traangas. Of ons DNA genetisch manipuleren, zodat de evolutionaire driften voor eens en voor altijd worden uitgebannen.
Nee?

[Armand]

Ik vind dit een zeer ingewikkeld probleem. Het is niet mogelijk om eenvoudig een eenduidige oplossing aan te dragen. Ik vind het persoonlijk onacceptabel om ons dna genetisch te manipuleren. Ik heb een aantal argumenten die hiertegen pleiten:
- Het is mijns inziens onethisch om een probleem dat wellicht ook anders aangepakt kan worden, aan te pakken door dna genetisch te manipuleren;
- Ik vraag me af of hier niet risico's aan verbonden zijn. Bij het genetisch manipuleren van ons dna voor een bepaald doeleinde, lijkt het mij dat er een kans is dat die verandering ook negatief kan uitpakken.
- (Gekoppeld aan het vorige argument) Ik kan me niet van de indruk onttrekken dat wij dat gedrag in sommig (nood)situaties ook hard nodig hebben.

Een andere oplossing die in het voorgaande stuk staat is voetbal afschaffen. Hier kan ik heel kort en bondig in zijn. Voetbal is ook een uitlaadklep voor het young male syndrom en het afschaffen hiervan is alleen een verschuiving van het probleem. De mensen op het veld kunnen hun spanning niet meer in het voetbal ontladen en moeten op zoek naar andere uitlaadkleppen. Dit neemt niet weg dat supportersgeweld wel aangepakt moet worden. De vraag is alleen hoe.

De laatste oplossing is die van de oxytocine nevel over het stadion na de wedstrijd. Dit is voor mij de minst slechte oplossing van de 3. Echter dit voelt voor mij persoonlijk ook ietwat onethisch.

Zelf denk ik dat sport de beste uitlaatklep voor het young male syndrom is. Echter dit moet mijns inziens dan wel binnen kaders (regelgeving) zijn en zonder dat mensen elkaar verwonden op een manier die medisch en maatschappelijk onverantwoord is.
Om terug te komen op het supportersgebonden geweld, is er voor mij persoonlijk alleen een(vreedzame, ethische) oplossing mogelijk die in de sociologische/pedagogische hoek gezocht moet worden. Breng kinderen al van jongs af aan bij wat acceptabel gedrag is en wat niet. Dit wordt natuurlijk nu ook al geprobeerd, maar de focus wat meer hierop leggen, zou mijns inziens de zaak zeker geen kwaad doen.
Wat betreft de huidige probleemgevallen is het natuurlijk niet te doen om deze (allemaal) om te vormen. Dit blijft een zeer moeilijk probleem waar enorm veel sociologische en psychologische wetenschappers zich mee bezig houden, maar waar vooralsnog geen eenduidige oplossing aangedragen kan worden.

[Art]

Ruud vraagt zich terecht af hoe de samenleving een oplossing kan vinden voor het "young male syndrom."
Interessant is het ook om deze vraag eens om te draaien: Is het mogelijk voor mensen (en specifiek jonge mannen) wel mogelijk om zich volledig te conformeren aan de geldende normen en waarden in onze samenleving? Of zijn deze sporadische geweldsuitbarstingen zo intrinsiek van aard en hormonaal bepaald dat dit inderdaad onmogelijk blijkt?

Rituelen waarin conflicten man tegen man worden uitgevochten zijn inmiddels vervangen door andere rituelen zoals voetbal en andere sportwedstrijden. Deze kunnen overigens ook erg geweldadig van aard zijn, denk bijvoorbeeld aan boksen en K1. Volgens mij bied het sporten (als hobby danwel professioneel) een gedeelte van de oplossing. Het intensief bezig zijn met een sport biedt een ontlading waardoor men deze niet meer buiten het sportveld hoeft te zoeken.

Feit blijft echter dat er nog geregeld vechtpartijen plaatsvinden, zoals bijvoorbeeld door rivaliserende supportersgroepen.
Vraag is dus wat hier aan gedaan kan worden. In voorgaande posts worden een aantal oplossingen aangedragen:

Genetische manipulatie
Dit lijkt me momenteel geen realistische oplossing. Temeer omdat we momenteel nog niet over de benodigde kennis beschikken om dit op een juiste manier toe te passen.
Mocht het in de toekomst echter wel mogelijk zijn, is het de vraag of dit ethisch verantwoord is.
Mijn mening is dat wanneer er een manier wordt gevonden waarmee er veranderingen in ons DNA teweeg kunnen worden gebracht die louter positief zijn, dit zou moeten kunnen. Maar in hoeverre verliezen we hierdoor niet ook een stuk mensenlijkheid?

Voetbal afschaffen
Dit lijkt me ook een verre van realistische oplossing. Sport en vooral voetbal zijn zodanig in onze samenleving verankert dat het mij welhaast onmogelijk lijkt om deze weg te denken.
Daarnaast ben ik van mening dat het afschaffen van sport geen enkel effect zal hebben op de afname van geweld. Voetbal wordt vaak gebruikt als excuus om elkaar op te zoeken maar is volgens mij nooit een redelijke aanleiding.

Oxytocine
Het spuiten van oxytocine lijkt misschien een redelijke oplossing maar deze lijkt mij onmogelijk haalbaar.
Het is maatschappelijk niet geaccepteerd om bewustzijnsveranderende middelen te verstrekken aan grote groepen mensen (waar ook nog eens kinderen tussen zitten).
Stel je maar eens voor dat er een voorstel zou zijn om iedereen in een voetbalstadion MDMA te verstrekken.

Concluderend kan ik stellen dat ik ook het antwoord niet heb op de vraag wat we kunnen doen aan het "young male syndrom."
Ik geloof wel in het feit dat geweld iets is wat in de mens zit. Dit hoeft er niet altijd uit te komen in negatieve zin. Bij sommige mensen komt het er uberhaubt niet uit. Weer anderen zoeken een uitlaatklep in sport of andere bezigheden.
Ik sluit me dan ook aan bij de mening van Armand, die stelt dat de oplossing vooral in opvoeding ligt.
Leer kinderen van jongs af aan wat acceptabel is en geef ze voldoende handvaten en uitlaatkleppen om met agressie om te gaan.
Dan zijn we een stuk dichter bij huis.

[Bruce]

Ik vind de discusie rondom het young male syndrom, zowel interessant maar tegelijkertijd overbodig.

Binnen dit topic word gezocht naar een mogelijke oplossing voor het young male syndrom! er wordt echter niet gekeken naar wat dit schijnbaar "intolerant" gedrag misschien al heeft opgeleverd! Denk hierbij bijvoorbeeld aan de franse revolutie, of het intervenieren van de VS in de WOII.

Er word naar mijn inziens heel eenzijdig tegen dit onderwerp aangekeken. Hoezo onder controle krijgen? Laat die mensen in Indonesie zich onderling zich goed de hersens in slaan, daarna zijn ze weer vriendjes en is niks aan de hand. Als Bush en consorten dit nou eens deden tegen die taliban. Zet ze gewoon op een veld neer en laat ze maar begaan!! Daarna weer vriendjes en de wereld is weer 1 jaar veilig. Kat in het bakkie zou ik zeggen.

Wij zijn mannen, en niet het "young male syndrom", en wij vinden het fijn om af en toe een potje te knallen. (wel binnen kaders zodat niemand anders daar last van heeft). Dit is onze natuur en daar torren wij niet aan, en al zeker niet door chemische middelen.
Er staat trouwens in de grondwet dat men chemische middel nooti mag inzetten tegen haar eigen bevolking, d8 ik zo?

[Armand]

Ik moet hier even op reageren. Ik vind de redenatie van Bruce bijzonder kort door de bocht en kan ook wel enkele argumenten hiervoor aandragen.  Hij geeft aan dat het geweldsprobleem in Afghanistan opgelost zou zijn als de VS daar weg zouden gaan en de mensen onderling elkaar de "koppen in zouden laten slaan". Hij is van mening dat de rust na 1 of misschien wel 2 jaar zou wederkeren en dat het geweld dat aan deze periode van rust voorafgaat binnen de landsgrenzen zal blijven. Echter hij houdt hierin geen of te weinig rekening met het feit dat het land (zie ook Sudan) dan net zoals het voor de inval van de VS, een broeipot wordt van criminaliteit en wellicht zelfs terroristische activiteiten. Met die criminaliteit en dat terrorisme zullen de problemen zeker niet binnen de kaders van de landsgrenzen van Afghanistan blijven, maar daar zal die hele regio en wellicht ook de Westerse wereld (een geliefd doelwit van extremistische Islam terroristen) last/schade van ondervinden.
Daarnaast weet ieder die enigszins iets weet van de geschiedenis van Afghanistan, dat het probleem te ver terug gaat en te diepgeworteld zit om te bewerkstelligen dat de verschillende Afghaanse bevolkingsgroepen binnen enkele jaren weer vriendjes zijn onder elkaar.

Daarnaast zie ik niet op welke manier het Young Male Syndrom heeft bijgedragen aan de Franse Revolutie of aan het intervenieren van de VS in WOII. Het eerstgenoemede is tot stand gekomen door de onvrede van de burgers onder de Franse monarchie (er heerste enorm veel armoede onder het volk terwijl de zonnekoning en zijn immense gevolg in luxe baadden in Versailles) en het tweede (VS WOII) was een stap die de regering bewust heeft /genomen/ondernomen uit (deels) eigenbelang (om Hitler te stoppen). Allebei beslist geen vormen van Young Male Syndrom, waar het toch voornamelijk draait om de directe "uitlaatklep" van mannelijke agressie. Al wil ik wel de kanttekening plaatsen dat het succes van de Franse Revolutie (en wellicht ook het intervenieren van de VS in WOII) gedeeltelijk te danken is aan het Young Male Syndrom.